ตลอดช่วงจังหวะชีวิตของคนเราที่ดำเนินผ่านไป
พบกับความสุขและความทุกข์ที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาไม่เว้นวัน
หรือแม้แต่ช่วงอณุขณะในหัวใจก็ตามที
ชีวิตของเราจึงเหมือนกับละครเรื่องหนึ่งที่โลดแล่นไปเรื่อย ๆ
ไม่มีวันหยุด
เว้นแต่เสียจะจบฉากจากบทละครเรื่องนี้ไป
ณ วันสุดท้ายของบทบาทชีวิตเรา
เมื่อได้เจอกับความสุข ความสมหวัง ความรัก ความสบายใจ
ทุกคนย่อมจะรู้สึกว่าหัวใจของตนนั้นพองโตเป็นความรู้สึกที่น่าพอใจ
น่าหลงใหล น่าทะนุถนอม และพยายามที่จะรักษามันไว้ให้นานเท่านาน
แน่นอนหละว่า ??
ไม่มีใครต้องการให้ความสุขที่มีอยู่ผ่านพ้นไป
หรือปล่อยให้มันหายไปจากใจของเรา
หาก . . .
วันนี้สุข พรุ่งนี้สุข แล้วมะรืนนี้ละ ?
จะมั่นใจได้อย่างไรว่าเมื่อวันนั้นมาถึง
ความสุขที่เคยมี มันจะยังคงอยู่กับเราตลอดไป
ณ วันนี้เราจะทนกับมันได้เพียงไร ?
จะเข้มแข็งพอหรือไม่ที่จะต่อสู้และเอาชนะกับมัน
ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปตาม "ชะตาชีวิต" ที่เรากำหนดเอง
พบกับความสุขและความทุกข์ที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาไม่เว้นวัน
หรือแม้แต่ช่วงอณุขณะในหัวใจก็ตามที
ชีวิตของเราจึงเหมือนกับละครเรื่องหนึ่งที่โลดแล่นไปเรื่อย ๆ
ไม่มีวันหยุด
เว้นแต่เสียจะจบฉากจากบทละครเรื่องนี้ไป
ณ วันสุดท้ายของบทบาทชีวิตเรา
เมื่อได้เจอกับความสุข ความสมหวัง ความรัก ความสบายใจ
ทุกคนย่อมจะรู้สึกว่าหัวใจของตนนั้นพองโตเป็นความรู้สึกที่น่าพอใจ
น่าหลงใหล น่าทะนุถนอม และพยายามที่จะรักษามันไว้ให้นานเท่านาน
แน่นอนหละว่า ??
ไม่มีใครต้องการให้ความสุขที่มีอยู่ผ่านพ้นไป
หรือปล่อยให้มันหายไปจากใจของเรา
หาก . . .
วันนี้สุข พรุ่งนี้สุข แล้วมะรืนนี้ละ ?
จะมั่นใจได้อย่างไรว่าเมื่อวันนั้นมาถึง
ความสุขที่เคยมี มันจะยังคงอยู่กับเราตลอดไป
ณ วันนี้เราจะทนกับมันได้เพียงไร ?
จะเข้มแข็งพอหรือไม่ที่จะต่อสู้และเอาชนะกับมัน
ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปตาม "ชะตาชีวิต" ที่เรากำหนดเอง